De kenmerken bij mijn zoon zijn: Gedragstoornis impulsief concentratieproblemen Hyperactief (super) chaotisch Nu heeft hij er dan ook nog eens Dyslexie en de pubertijd bij. De combinatie ADHD & DYSLEXIE is voor deze kinderen dubbel zozwaar, en dat merk je dan ook in zijn gedrag. Het gaat periode heel goed ,maar het is steeds wachten tot de bom weer barst en die is al ettelijke keren gebarsten. We hebben twee jaar geleden al eens hulp gehad van Xonar,en aanvankelijk had dat ook goed geholpen. Dat had ook heel wat stress en moeilijke beslissingen gekost. De moeilijkste beslissing was dan ook dat we broer en zus uit mekaar moesten halen en dat mijn dochter bij haar vader is gaan wonen,anders dreigde het met haar ook verkeerd te gaan,omdat mijn zoon een dominante karakter heeft. Na 9 maandengesprekken te hebben gehad dachten we dat het goed ging en konden we met xonar afronden Toen heerste er rust in huis,tot ik mijn huidige vriend leerde kennen. In het begin ging het heel goed maar naar verloop van tijd kwamen de breuken,mijn zoon moest de aandacht delen met hem en omdat mijn zoon nog al impulsief reageert. botst het dan ook regelmatig tussen hem en mijn vriend, en kwam ik steeds tussen twee vuren te staan. Ook tegen mij ging hij zich steeds meer verzetten. Op een dag hadden we knallende ruzie en vond ik het tijd om het RIAGG(weer) in te schakelen om verdere stappen te gaan onder nemen, dit is nu in volle gang en gaan we bekijken hoe we mijn zoon voor zijn eigen toekomst zo goed mogelijk kunnen gaan helpen. En over een jaar of 2 op kamer training om hem ook zo klaar te stomen voor de toekomst.. Dit heeft dus bijna mijn relatie gekost(en dat zou niet de eerste keer zijn) ,maar na een heel goed gesprek van mij partner en ik geven we het een tweede kans,maar er moeten wel veranderingen komen van ons alle drie-en,niet alleen mijn zoon. Mijn partner is ook niet de makkelijkste,maar hij gaat nu zich ook meer verdiepen in wat er in mijn zoon omgaat. Meer tot 10 tellen voor hij reageert. Want het werkt averecht als je steeds op alles reageert wat mijn zoon doet of zegt. Doet aan alles mee wat er op ons afkomt qua hulp. Ikzelf ga nu dan nog beter mijn best doen om de aandacht beter te verdelen en meer de halt toe roepen als er weer een escalatie dreigt. Zelf weet ik na 15 jaar nog niet alles hoe je het beste met zulke kinderen om moet gaan, en verlang dan ook niet dat mijn partner het na 9 maanden weet. Tijd zal het leren hoe het gaat, wat er gaat gebeuren.En of we het met ons drie-en kunnen redden. Maar een ding staat er bij mij voorop mijn zoon komt altijd op de eerste plaats ook al zou het mijn relatie kosten, mijn zorg gaat dan naar mijn kereltje(nou ja hij is een kop groter dan mij). Ook al kan ik hem vaak achter het behang plakken,ik hou heel veel van hem en zal altijd achter hem staan en er voor zorgen dat hij ook weer zijn rust krijgt in dat koppie van hem

- Gastenboek